De aanleg van de HogeSnelheidsLijn
Zuid levert een aantal restplekken op: van de omgeving afgesneden gebieden
die niet publiekstoegankelijk zijn en die geen duidelijke functie hebben of
daar aanspraak op maken. Restplekken zijn schaars in Nederland. Weinig stukken
grond ontsnappen in dit kleine land aan de neurotische Hollandse planningsdrift.
Het stuk grond binnen de sporendriehoek nabij de Rotterdamse Diergaarde Blijdorp
vormt hierop een uitzondering. Deze restplek bestond al lang voor de aanleg
van de HSL. Hoewel uitstekend zichtbaar vanuit de trein en gedeeltelijk vanuit
de naarbijgelegen wijk werd het ontoegankelijke stuk grond met rust gelaten
en ontwikkelde het zich tot een woest stuk natuur met een grote biodiversiteit.
Het vormloze natuurgebiedje trok vogels en verzorgers van de diergaarde knipten
er wilgentenen als voer voor de dieren. Het 'wilde' stuk natuur hield dapper
stand tussen haar gecultiveerde buren: volkstuincomplex 'Streven naar Verbetering'
en Diergaarde Blijdorp.
Met de aanleg van de HSL Zuid is de tijd voor een planmatige inrichting van
de sporendriehoek dan toch gekomen: de vormloze woesternij moet plaatsmaken
voor een beeldende ingreep. De vrij geformuleerde opdracht biedt een prachtige
mogelijkheid binnen de sporendriehoek ruimte te geven aan een programma waar
elders in Nederland geen plaats voor is.
