De geisoleerde ligging van het terrein geeft het de potentie binnen de context van de wijk een geheel eigen identiteit te ontwikkelen: een plek die loskomt van de wijk zelf. Loskomen van de wijk door te ontsnappen in de hoogte alleen is daarvoor niet genoeg: de top van de piramide opent niet echt een nieuw perspectief op de aangrenzende wijk. Er is meer nodig om het gevoel te krijgen je in een werkelijk andere omgeving te bevinden. De groene piramide moet een uitlaatklep voor de wijk worden. Een terp waar de claustrofobie van het geordende dagelijks leven kan worden ontvlucht.
